หนีหลานชายไปงาน CP11
posted on 06 Jul 2008 16:30 by ratatosk
ผมวางแผนไว้ตั้งแต่ครึ่งเดือนที่แล้วว่าจะไปเก็บโดจินในงานนี้ (ไปได้ไปมาหลายงานแล้ว)
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาคุณยาย (คุณแม่ของพี่สะใภ้) บอกว่าวันอาทิตย์นี้ (วันนี้) จะพาหลานมาเล่นที่บ้าน
แต่ยังไงก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจ... ดังนั้นต้องรีบไปรีบกลับ
จำเป็นต้องบอกแม่ว่า ไปงานหนังสือทำมือ เพราะคำว่าโดจินยังไม่เป็นที่รู้จักของบุคคลทั่วไป... (เดี๋ยวเกิดเอาไปถามคนนอกวงการว่า "โดจิน คืออะไร?" สถานการณ์อาจจะเลวร้าย)
สิบโมงกว่า ๆ ไปถึงร้านคิโนะ ได้ติดมือกลับมาหนึ่งเล่ม เลี้ยวลงชั้นของกิน ได้มาหนึ่งกระป๋อง
เป็นน้ำเกลือแร่ (มีคำเตือนว่าห้ามดื่มเกินวันละสามกระแป๋ง) แต่ยังไม่ได้กินครับ (ที่จริงซื้อเพราะกระป๋อง)
แล้วก็ลงชั้นหนึ่ง ...ที่จริงผมไม่รู้หรอกว่าลานกิจกรรมอยู่ไหน แต่ก็เดิน ๆ ไปจนเจอ
เพราะกะว่ากวาดโดรอบเดียวแล้วรีบกลับบ้านเลย แต่ก็พลาดซะตั้งแต่โต๊ะแรก
...มีสตอเบอรี่ GMO ยักษ์ (นามสมมติ) ยืนทะมึนอยู่ตรงหน้าบูธของตูดแมน ...เอ๊ะ ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าโต๊ะขายตูดแมน เขาหันมาทักผมนิดหนึ่ง... (โย่)
(หวา... กำลังปรึกษาเรื่องอันมิควรจะข้องเกี่ยวกันอยู่แน่ ๆ!!!)
เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงต้องเดินไปดูโต๊ะอื่นก่อน~ กลับมาอีกทีหน้าโต๊ะก็ปลอดโปร่งแล้ว
สิริรวมเท่านี้
คนขายตูดแมนพรีเซนต์แบบไม่ค่อยเต็มปากเต็มคำสักเท่าไหร่... (เพราะผมไม่ใช่เด็กโรงเรียน PK เหรอ? ไม่ต้องห่วงหรอก ผมแค่คิดว่าพี่ชายต้องสนใจไอ้นี่แน่ ๆ เท่านั้นเอง!!)
เรื่อง Nine นี่ไม่ค่อยแน่ใจว่าซื้อไปถึงเล่มไหนแล้ว และเพราะว่าท่าทางไม่แน่ใจนี่แหละ คนขายที่เห็นผมถือเล่มล่าสุดค้างอยู่ในมือก็เลยเลยออกปากเตือนมาสองรอบว่า มันเป็นซีรี่ส์ (รู้สึกเหมือนอ่านข้าม แต่ก็รู้สึกเหมือนมันไม่ได้ขาดอะไร...ยังไงก็ไม่รู้ เดี๋ยวขุดที่เก็บไว้มาดูก่อน) แต่ว่ามีพิมพ์ผิด...อยู่บ้าง
ขำเพื่อชาติ ... อยากซื้อเล่มอื่นด้วย แต่ไม่เห็นน่ะครับ
งานนี้ไม่ใส่ถุงก็รู้สึกไม่พะรุงพะรังดีนะ (แต่เวลาจ่ายตังค์ช่วงโต๊ะท้าย ๆ ต้องขอพื้นที่วางโดฯ เล่มอื่นก่อนหยิบเงิน)
ก่อนกลับบ้านก็แวะ oho katsu ...ทงคัทสึอร่อยดี แต่ .....ซุปมิโสะเค็มเป็นบ้าเลย!!!
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาคุณยาย (คุณแม่ของพี่สะใภ้) บอกว่าวันอาทิตย์นี้ (วันนี้) จะพาหลานมาเล่นที่บ้าน
แต่ยังไงก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจ... ดังนั้นต้องรีบไปรีบกลับ
จำเป็นต้องบอกแม่ว่า ไปงานหนังสือทำมือ เพราะคำว่าโดจินยังไม่เป็นที่รู้จักของบุคคลทั่วไป... (เดี๋ยวเกิดเอาไปถามคนนอกวงการว่า "โดจิน คืออะไร?" สถานการณ์อาจจะเลวร้าย)
สิบโมงกว่า ๆ ไปถึงร้านคิโนะ ได้ติดมือกลับมาหนึ่งเล่ม เลี้ยวลงชั้นของกิน ได้มาหนึ่งกระป๋อง
เป็นน้ำเกลือแร่ (มีคำเตือนว่าห้ามดื่มเกินวันละสามกระแป๋ง) แต่ยังไม่ได้กินครับ (ที่จริงซื้อเพราะกระป๋อง)
แล้วก็ลงชั้นหนึ่ง ...ที่จริงผมไม่รู้หรอกว่าลานกิจกรรมอยู่ไหน แต่ก็เดิน ๆ ไปจนเจอ
เพราะกะว่ากวาดโดรอบเดียวแล้วรีบกลับบ้านเลย แต่ก็พลาดซะตั้งแต่โต๊ะแรก
...มีสตอเบอรี่ GMO ยักษ์ (นามสมมติ) ยืนทะมึนอยู่ตรงหน้าบูธของตูดแมน ...เอ๊ะ ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าโต๊ะขายตูดแมน เขาหันมาทักผมนิดหนึ่ง... (โย่)
(หวา... กำลังปรึกษาเรื่องอันมิควรจะข้องเกี่ยวกันอยู่แน่ ๆ!!!)
เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงต้องเดินไปดูโต๊ะอื่นก่อน~ กลับมาอีกทีหน้าโต๊ะก็ปลอดโปร่งแล้ว
สิริรวมเท่านี้
คนขายตูดแมนพรีเซนต์แบบไม่ค่อยเต็มปากเต็มคำสักเท่าไหร่... (เพราะผมไม่ใช่เด็กโรงเรียน PK เหรอ? ไม่ต้องห่วงหรอก ผมแค่คิดว่าพี่ชายต้องสนใจไอ้นี่แน่ ๆ เท่านั้นเอง!!)
เรื่อง Nine นี่ไม่ค่อยแน่ใจว่าซื้อไปถึงเล่มไหนแล้ว และเพราะว่าท่าทางไม่แน่ใจนี่แหละ คนขายที่เห็นผมถือเล่มล่าสุดค้างอยู่ในมือก็เลยเลยออกปากเตือนมาสองรอบว่า มันเป็นซีรี่ส์ (รู้สึกเหมือนอ่านข้าม แต่ก็รู้สึกเหมือนมันไม่ได้ขาดอะไร...ยังไงก็ไม่รู้ เดี๋ยวขุดที่เก็บไว้มาดูก่อน) แต่ว่ามีพิมพ์ผิด...อยู่บ้าง
ขำเพื่อชาติ ... อยากซื้อเล่มอื่นด้วย แต่ไม่เห็นน่ะครับ
งานนี้ไม่ใส่ถุงก็รู้สึกไม่พะรุงพะรังดีนะ (แต่เวลาจ่ายตังค์ช่วงโต๊ะท้าย ๆ ต้องขอพื้นที่วางโดฯ เล่มอื่นก่อนหยิบเงิน)
ก่อนกลับบ้านก็แวะ oho katsu ...ทงคัทสึอร่อยดี แต่ .....ซุปมิโสะเค็มเป็นบ้าเลย!!!
ปล. ตูดแมนนี่ ทำเอาผมเผลอปล่อยหนังสือหลุดมือที่หน้าสุดท้ายทุกทีสิ
ปลล. วันนี้กลับถึงบ้านตอนเที่ยงครึ่ง
ขอบคุณจริง ๆ ...