เพลงจากเกมซีรี่ส์ที่เก่ามาก... จำได้ว่าเป็นเกม RPG เกมแรกในชีวิตที่ตั้งใจเล่นด้วยตัวเอง (แบบไม่นับที่โดนคนอื่นฝากให้เก็บเลเวล) แล้วหลังจากนั้นก็เป็นยุคของ FF7 (แต่ Wild ARMs ก็ยังมีภาคใหม่ออกมาอยู่เรื่อย ๆ หลังจากนั้น)
เนื้อเพลงอันนี้ก็แต่งไว้นานมาก ๆ แล้ว (ยุค midi)
ตัวเพลงออริจินอล > https://www.youtube.com/watch?v=TijBUnhxD6s เป็นเพลงบรรเลงประกอบฉากที่ไม่มีเสียงร้อง
.

ในปี 2002 ทำนองเพลงนี้ถูกเอามาใช้อีกครั้งเป็นส่วนหนึ่งของเพลง Alone the World อัลบั้ม Wild Arms Vocal Collection: Alone in the World ร้องโดย Michiko Naruke (ซึ่งไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเนื้อเพลงที่ข้าพเจ้าแต่งตรงนี้)
.
จริง ๆ เมื่อก่อน นานมาก ๆ แล้ว เคยลองบันทึกเสียงเพลงนี้ด้วย (ใช้โปรแกรมอัดเสียงที่ติดมากับโน้ตบุค) แต่คุณภาพเสียงแย่มาก ๆ เพราะว่าต้องอัดเสียงซ้ำสองครั้ง หลังจากอัพไปได้ไม่นานก็ตัดสินใจลบไปเงียบ ๆ
ส่วนอันนี้เสียงหลงบางช่วง.. T-T

หนึ่งในโครงการ ~บทเพลงจากท่วงทำนอง ไม่ใช่แค่การแปล แต่ให้คุณร้องตามได้~
*ไม่ใช่คำแปล*

Alone in the World
By Ratatosk

บนถนน ทางเดินนั้น ต่างคนล้วนดำเนินไป
ต่างความฝัน ต่างจุดหมาย ที่ตามหา (นั่นคือที่ไหน?)

ช่วงเวลาที่เรานั้นมองไม่เห็นว่ามีใคร
ถูกความเหงาโอบกอดไว้เพียงลำพัง (ผู้เดียว?)

ในบางคราวดวงใจนี้ช่างมืดมนเปี่ยมคำถาม
ด้วยเหตุใด เราจึงพานพบความเจ็บช้ำ (ต้องพบพาน?)
ด้วยเหตุใด จึงไม่อาจพบหนทางแห่งความหวัง
อีกเมื่อไรที่ความฝันจึงเป็นจริง (สักวัน?)

หากเธอนั้นได้ยินเสียงพร่ำเพรียกหาใครสักคน (เด็กน้อยผู้ที่เดินทาง โลกกว้างใหญ่)
ไม่ว่าเขา คน ๆ นั้น อยู่ที่ไหน (ต้องพบเจอ ต้องลาจาก อีกกี่ครั้ง)

นั่นคือเสียงแห่งความเหงาที่ไขว่คว้าดวงใจตน (ด้วยสองมือที่พัดพาความมืดมน)
อาจกระซิบบอกจุดหมายให้เธอฟัง.. (ช่วยนำทาง เช็ดน้ำตา ให้ใครสักคน)

โลกใบนี้ใต้แผ่นฟ้า มีสิบร้อยการเดินทาง
หนึ่งในนั้นอาจเจอคนร่วมจุดหมาย (ย่อมเป็นเช่นนั้น)

จงรับรู้สิ่งเหล่านั้น และเรียนรู้เพื่อเยียวยา
อีกไม่ช้า เส้นทางนั้นไม่ยาวไกล (เพราะเรา)

มองดูสิ ในยามนี้นกยังคงโบกบินไป
และดอกไม้อาจเบ่งบานแค่เพียงดอกเดียว (ด้วยดินทราย)
แต่สักวัน เมื่อเวลาและทุกอย่างผ่านเลยไป
สิ่งเหล่านั้น ยังเบ่งบานในใจเธอ (นิรันดร์)

หากอารมณ์ที่รุมร้อนอยากหยุดพักการเดินทาง (เช่นสายลมที่เบาบางล่องลอยอยู่)
หลับตาลงและฟังเสียงอันแผ่วเบา (และบางครามันก็หยุด ไม่อาจรู้)

เมื่อเธอยิ้มเพียงสักครั้ง ความเจ็บช้ำย่อมเลือนไป (มีผู้คน ที่สักวันจะได้เจอ)
และยามนั้นเธอจะลืมความเดียวดาย.. (ช่างมากมาย ในโลกที่กว้างใหญ่ของเธอ)

...

Comment

Comment:

Tweet